|
Het is niet onwaarschijnlijk dat je zo nu en dan bij het oppakken van het geheel het papier hoort scheuren: dat is niet erg, bij het schuren en plamuren voor de schilderbeurt is daar straks niets meer van te zien.
Na nog meer pasvijlen van de kap, heb ik alvast 1 van de 'anti-wijk-lipjes' aan de nieuwe wand gemonteerd (Deze lipjes voorkomen dat de wand naar buiten kan gaan staan)
Na het allerlaatste vijlwerk aan zowel de kap als de nieuwe wand heb ik een tweede lipje vastgelijmd, en aan de kant van de cabine 2 stripjes van de oude wand aan de nieuwe wand gelijmd, om straks meer stevigheid te geven bij het lijmen aan de kap.
En dan ziet het er ongeveer zo uit:>>>
|
|
|
De wand is op de bovenstaande foto nog niet vastgelijmd aan de kap, omdat de andere wand nog vervangen moet worden, en om te voorkomen dat de in elkaar gelijmde wand beschadigt bij het vervangen van de andere wand, laat ik deze voorlopig nog even los.
Pffieuw... dat viel eerlijk gezegd nog best mee... wordt vervolgd!
Aanvulling: 15-12-07
Liefde maakt blind zullen we maar zeggen. De ombouwset van Mastica die ik heb liggen voorziet niet in een IC-viertje (intercity treinstel met blauwe baan over de ramen)
Na tekeningen op internet nog eens goed bekeken te hebben, en die te vergelijken met de tekening die bij de ombouwset geleverd wordt kwam ik tot de ontdekking dat er inderdaad geen onderdelen bij de ombouwset geleverd worden om er een IC-viertje van te maken.
Zonder hulp van het beneluxforum had ik dit foutje over het hoofd gezien...
Aanvulling: 04-01-08
Na lang wikken en wegen zie ik af van een IC-vier. Dit vanwege de redenen die aangevoerd werden op het beneluxspoor forum: de blauwe baan moet over het gehele treinstel op dezelfde hoogte zitten, anders ziet het er niet uit. Dan is een stel zonder baan over de ramen, maar alleen reclamebanen toch net wat makkelijker om mee te beginnen.
Het betekent alleen dat ik opzoek moet naar een mooie kleur grijs voor de deuren.
Overigens heb ik een nieuwe werkwijze voor het verwijderen van de zijwanden:
Teken eerst de lijn af waar gesneden moet worden, en snijd dan ook eerst zodanig dat je bijna door het plastic heen bent.
Teken hierna pas de zaagsnedes af, en zaag pas daarna de zijkanten in: op deze manier heb je geen last van de wand die al instabiel geworden is door de eerder gemaakte zaagsnedes aan de zijkanten.
20:42 9-1-08 En op den duur, tijd voor plamuur!
Als je plasticdelen aan elkaar lijmt, ontstaat er in de meeste gevallen een naad, de ene keer wat groter dan de andere keer, maar ze vallen hoe dan ook op. Om dergelijke naden te camoufleren/vereffenen, gebruiken we plamuur: een soort vloeibaar plastic, dat na uitharding bijzonder sterk is, waardoor de wand straks uit 1 deel lijkt te bestaan.
Ik heb wat geoefend met auto-plamuur van Alabastine, maar ben kort daarna overgestapt op 'Putty' van Tamiya.
De eerste keer dat ik aan de slag ging met plastic plamuur bracht ik het goedje met de hand aan op het model. Ik had gelezen dat iemand dat gewoon met zijn vingers deed, maar de stank van het spul doet mij vermoeden dat dat niet zo'n gezond idee is, dus trok ik een latex handschoen aan.
Achteraf vond ik het echter erg moeilijk om het goed en egaal te verspreiden, dus bij de tweede keer heb ik een paletmes (de kleinste die ik kon vinden) gebruikt.
Overigens zal Putty wel barsten van de oplosmiddelen, dus adviseer ik je niet in je kamer te gaan plamuren, want het stinkt verschrikkelijk.
Maar ja, waar dan, was de eerste vraag die in me opkwam. In de schuur kan het wel, maar om nou op de grond te gaan zitten zag ik niet zitten. Dus 2 opklapstoelen gepakt, en daar een plaat multiplex op gelegd, en ik had een primitief tafeltje, waar ik perfect mijn gang op kon gaan.
|
|
De slachtoffers van vandaag: 1 kopbak van een Lima Hondekop, en 2 zijwanden voor een tussenbak ervan. Ik las dat het een mooier resultaat geeft eerst de wand op de beschikbare punten te plamuren, en daarna pas in het model te lijmen. Achteraf bleek ik dit ook veel makkelijker te vinden: je kan de wand vastplakken op de tafel, en je hoeft niet voorzichtig te zijn dat je de wand kapotdrukt bij het aanbrengen van het goedje.
Overigens kan je zien dat ik plakband gebruik: dit is gewoon schilderstape, om te voorkomen dat je de hele wand ondersmeert met plamuur.
|
|
|
En niet zo heel veel later:>>>
Laat de plamuur in ieder geval 24 uur uitharden, daarna kan de wand in het model gelijmd worden, en daar verder gegaan worden met plamuren.
Inmiddels heb ik ook de collectie spuitbus-verf weer uitgebreid, en hoop ik een juiste kleur gevonden te hebben voor de deuren. Wordt dus vervolgd...
|
|
|
Aanvulling: Ramen inzetten, echt niet moeilijk. (Nou ja...)
Voor een ander werkje (het dichtplamuren van een raamopening) had ik styreen gekocht, om eerst de raamopening mee af te plakken, en daarna het plamuur aan te kunnen brengen.
Ik sneed het zakje open, en zag tot mijn verbazing doorzichtig styreen, in plaats van wit styreen. Ik keek even goed naar het etiket, en het stond er echt: 'Clear'
Ik heb dus gewoon niet goed opgelet, en het verkeerde gekocht.
Hoewel, vrijwel direct kwam er een idee in mij op: op internet zijn juweeltjes van ombouwoperaties te vinden. Vrijwel altijd las ik dat daar los ingezette ramen aan te pas kwamen.
Met de ombouw van mijn Hondekop wou ik dat het liefst ook veranderen, maar ik wist niet waar je het materiaal vandaan haalde, en nu lag er ineens, door een miskoop, het materiaal dat ik zocht voor me.
Dus een stripje gesneden, en daarna verschillende stukjes geknipt, en daarna was het vijlen tot ik erbij neerviel: na 3 uur werk had ik de 5 ramen voor één cabine klaar, en heb ik vooral flink lopen foeteren op de stukjes doorzichtig plastic, die zo nu en dan op de grond vielen, en je perfect terug kan vinden (niet dus) En dan had je net een goed passend raampje, en dan kon je dat, nadat het op de grond gevallen was, niet meer terugvinden, en kon ik overnieuw beginnen.
|
|
Het begin: hier zit het originele 'raamplastic' nog in het model:
|
|
|
En de allereerste inzet-voorruit. Het wordt er gewoon meer trein door, de cabine krijgt diepte.
|
|
|
En tot slot nog een plaatje van de eerste tussenbak van het treinstel dat inmiddels zijn nieuwe wanden ingelijmd gekregen heeft.
|
|
|
Aanvulling! 23:12 25-2-08
De allereerste mijlpaal is bereikt! Gisteren is de allerlaatste kopbak voorzien van z'n nieuwe wanden, en daarmee is het gehele treinstel gecompleteerd wat de ombouw betreft: het uiterlijk moet nog komen: het plamuren moet bij de laatste kopbak nog gebeuren.
|
Eergisteren was er een spannend moment, toen de eerste-klas bak in de primer gezet werd.
En ja, dat is dan ineens heel wat anders dan die vlakke plaatjes styreen waar ik tot nu toe op geoefend heb: ik had dan ook al snel de eerste loper te pakken. Een laag verf heeft zijn voordelen: ik kwam er achter dat ik me niet hoef te schamen voor mijn plamuur- en schuur kwaliteiten, zolang ik het niet over de naden boven de deuren heb: ik heb de naden die niet bij de deuren zitten veel beter weg kunnen werken dan ik dacht, maar die bij de deuren is een heel ander verhaal: ik vind dat ook een erg lastige plek om plamuur aan te brengen: je zou, als je dat wil, de regengootjes boven de deuren weg kunnen schuren, en die later opnieuw aan kunnen brengen: dat vergemakkelijkt het dichten van de naden een stuk.
|
|
|
Frontseinreconstructie
Zoals eerder gesteld is de kopbak waar ik met deze ombouw-operatie mee startte al toegetakeld door een eerdere poging LED's in te bouwen voor de verlichting. Toendertijd had ik de juiste LED's niet in huis, en heb ik de gaten gewoon opgeboord naar 3 millimeter. Daarbij moest het derde frontsein het ontgelden. Met deze ombouwoperatie kon een derde frontsein niet ontbreken, vond ik. Ik had er natuurlijk ook een L-sein van kunnen maken (een van de sluitseinen kan dan ook als frontsein geschakeld worden) maar ik wou het A-sein toch weer in ere herstellen.
|
Dus heb ik een stukje styreen-buis genomen, met een buitendiameter van 2,4 millimeter (3/32" Tube)
Ik heb de binnendiameter van de buis met een boortje van 1,8 millimeter opgeboord: geen sinecure zonder draaibankje.
Na een paar mislukte pogingen lukte het dan eindelijk, en sneed ik een stukje van ongeveer 2 centimeter af, om zodoende voldoende houvast over te houden bij het vastlijmen van het buisje.
Het vastlijmen heb ik met secondelijm gedaan, en het was uiteraard zaak de boel er recht in te lijmen. Na het lijmen het buisje tot een lengte afgevijld die zoveel mogelijk overeenkomt met het origineel. Op de foto het frontsein voor het afvijlen: ik heb geen goede vergelijkingsfoto met een origineel sein kunnen maken: door het kleurverschil lijkt het witte sein tot nu toe groter dan het origineel.
|
|
Een nieuwe mijlpaal bereikt: de 1ste klas bak is voorzien van de blauwe reclamebanen.
Na veel afplakwerk zijn aan beide zijden de blauwe strepen verschenen, met aan 1 kant wel een foutje: de banden lopen niet door tot aan de onderkant en tot aan het dak, daar zit een kleine ruimte tussen die gewoon geel is. Of ik dit aan ga passen weet ik nog niet, aan de andere zijde zitten de banen wel goed.
Na dit karwei is 'hét grote afplakken' begonnen: de 1ste klas bak heeft namelijk boven de ramen een blauwe onderbroken lijn zitten. Ik ben nu begonnen met het afplakken daarvan, maar het is een verschrikkelijk karwei, daarover binnenkort meer.
|
|
|
1-6-08 Laatste bakken in de grondverf, tweede bak in de gele verf.
Inmiddels zijn alle bakken in de verf gezet, dat wil zeggen dat de 2 kopbakken in de grondverf staan, en de 2 tussenbakken in de gele verf zitten.
Bij de eerste gele bak heb ik nog wel wat onvolkomenheden ontdekt, die ik nog even moet verhelpen.
Hiernaast de kopbak met het gereconstrueerde frontsein, een aantal uur na het aanbrengen van de primer.
|
|
|
Jahaa... vertel nu nog maar eens welke kop het gereconstrueerde derde frontsein heeft, dat heb ik (al zeg ik het zelf) aardig gedaan.
|
|
Ai, die was ik dus vergeten: op de kopbak die nog niet in de grondverf zit is nog een 'gietpunt' aanwezig.
Die heb ik uiteraard maar weggesneden, en de betreffende plek even opgeschuurd, waarna de bak alsnog in de primer ging.
|
|
Na het gronden van de andere kopbak komen duidelijk plamuur-onzuiverheden aan het licht: hier ben ik duidelijk nogal onzorgvuldig geweest.
Wat dat betreft is de laag grondverf een handig hulpmiddel: naden en randjes die je zonder grondverf niet ziet, worden met een laagje primer ineens wel zichtbaar, en kan je dus nog even bijwerken voordat de eerste laag gele verf er op aanbreng.
|
|
|
In de verf, uit de verf.
Zo staat de eerste bak in de gele verf, heeft het zijn reclamebanen en zo is het zijn verf weer kwijt.
Nadat ik de tweede bak in de gele verf had gezet, en na 2 lagen de gele verf op was maar de bak er desondanks al spiegelglad uitkwam, stak de eerste bak duidelijk af bij de tweede, en verwijderde ik al het afplakband, om daarna de verf te verwijderen.
Zoals hiernaast te zien is was de hechtkracht van de verf op dit punt duidelijk minder.
|
|
Zoals ik gelezen had, en al eerder met succes heb toegepast op een ander model, werkt het schoonmaakmiddel 'Blue Wonder' aardig om verf van een model te verwijderen. Nou, Tamiya verf dus niet. Na een paar dagen weken en met een tandenborstel over de in de blue wonder geweekte delen borstelen was er geen vooruitgang merkbaar.
Dus toen heb ik maar een oude lap in het schoonmaakmiddel gedrenkt, en ben gaan 'schrobben'
Na erg agressief wrijven over de verflaag begon een van de reclamebanen langzaam te verdwijnen, maar eigenlijk kan ik wel zeggen dat de Tamiya verf niet van wijken wist wat Blue Wonder betreft.
Tijdens het schrobben duidde een luide 'knak' er ook op dat een van de gelijmde wanden het begeven had: over de gehele lengte van de bak was de wand losgelaten van het dak: dit werkte dus niet, dus op zoek naar iets anders.
Toevallig liep er op het beneluxspoorforum net een draadje over verf verwijderen en de middelen die je er wel en het beste niet voor kan gebruiken.
Daar las ik dat ketonatus alcohol wonderen verricht, dus even naar de drogist (in mijn geval een Kruidvat, bij de Trekpleister heb ik het niet kunnen vinden) en jawel, daar een flesje gekocht.
|
|
Thuis meteen een oude lap gepakt en daar wat druppels van het spul op laten vloeien, en aan de slag gegaan. Na 3 keer heen en weer gaan zat de lap al onder de gele aanslag, en kon ik na even doorgaan zelfs de primerlaag al zien, die op sommige plekken zelfs al weg was. Dit werkte dus.
En zo stond er na kort boenen met de alcohol een kale bak: en in dit geval is ook de fabrieksverf zonder moeite verwijderd.
Dit geeft me de kans het spuitwerk overnieuw te doen, en vooral de reclamebanen juist aan te brengen.
|
|
|
22-6-08 Nieuwe primer, en bakken allemaal in de gele verf.
Na veel schoonmaakwerk, om er absoluut zeker van te zijn dat de bak die de alcohol-behandeling gekregen heeft echt geen resten meer had, ben ik weer verder gegaan met het spuitwerk.
Allereerst was de gele verf op, dus heb ik daar even nieuwe voor gehaald, en ik heb het nog niet eerder vermeld, maar ik ben volledig afgestapt van dupli-color verf: de verfkorrel daarvan was gewoon te grof.
In plaats daarvan gebruik ik nu Tamiya verf, te weten: TS47 (Chrome Yellow) voor het geel en TS-10 (French Blue) voor de blauwe reclamebanen.
Voor het dak ga ik 'Gunship Grey' (TS-48) gebruiken, of de deuren dezelfde kleur krijgen weet ik nog niet.
Ik had al vaker gelezen dat geel een erg moeilijke kleur is om dekkend aan te brengen: met dupli-color verf had ik daar echter geen last van: de dekking was perfect, vaak zelfs al bij de eerste laag.
Met tamiya verf is het echter toch een ander verhaal: de grijze primer-lagen blijven nog lang zichtbaar onder de gele verf.
De oplossing is vrij simpel: Witte primer gebruiken.
Dus terwijl ik m'n handen al vol had aan de spuitbusjes gele en blauwe verf (ik heb meteen maar de winkelvoorraad meegenomen, om niet nogmaals door de verf te raken) zocht ik naar een spuitbus witte primer. Die gevonden te hebben afgerekend, en thuis uiteraard direct geprobeerd.
Over de hechting kan ik kort zijn: die is perfect. Ook wordt het oppervlak er erg ruw van (iets dat in mijn ogen de bedoeling is)
Echter al vrij snel na het opbrengen kwamen er aan 1 kant van de 1ste klas bak vreemde 'barsten' in de verflaag, was het plastic ontzettend week geworden (zo week dat je het moeiteloos kon verbuigen) en bleek na het aanbrengen van het geel dat de barsten niet te camoufleren waren, en kon ik opnieuw met de alcohol aan de gang, om de helft van de bak weer van z'n verf te ontdoen.
Na wederom grondig schoonmaakwerk heb ik de bak zonder primer direct in de gele verf gezet, want ik wilde niet nogmaals het risico lopen dat het mis ging.
|
|
Hiernaast de A-bak (1ste klas bak) op de foto ben ik de deuren aan het afplakken, en vooral de lastig bereikbare hoekjes druk ik voorzichtig aan met een tandenstoker.
En zo staan nu alle bakken weer te wachten tot de verf droog is, waarna de blauwe banden op 3 van de 4 bakken aangebracht worden (de 1ste klas bak doe ik als laatste, wegens de geweldige onderbroken 1ste klas 'lijn' boven de ramen, hoewel ik daar misschien een handig idee voor opgedaan heb)
Maar voor dat 'handige idee' zul je geduld moeten hebben...
|
|
|
Nadat de bakken met uitzondering van de 1ste klas bak, hun blauwe reclamebanen gekregen hadden, bleef de laatstgenoemde bak over: na het opbrengen van de witte primer laag, met behulp van een spuitbus van Vallejo, ontstonden er vreemde barsten en 'putten' in de verflaag.
Denkende dat ik de oneffenheden wel weg kon werken met de tweede laag verf ben ik gewoon met de gele verf aan de slag gegaan.
Maar zoals ik eigenlijk wel had gedacht: de oneffenheden waren niet weg te werken.
Even wou ik het er gewoon bij laten zitten, maar op een regenachtige zondagmiddag nam ik toch het schuurpapier ter hand (ik had het even gehad met de alcohol)
Eerst met korrel 80 aan de gang gegaan, en daarna de bakken glad geschuurd met korrel 400. Toen het stof verwijderd met een vochtige doek, en wederom in de gele verf gezet.
|
|
|
Drie van de 4 bakken met hun reclamebanen, nu wel met ruimte tussen het dak en de onderkant.
|
|
|
Hiernaast de enige echte 'misser' die ik kon vinden na het verwijderen van de afplaktape voor het opbrengen van de reclamebanen: op deze plek heb ik het afplakband net te vaak losgetrokken om te corrigeren, een les dus voor de volgende keer: als je twijfelt of de tape nog goed genoeg afplakt, gewoon verwijderen en een nieuw stuk p(l)akken.
|
|
|
Zo nu en dan eens de bende in mijn kamer bekijkend gleden mijn ogen zo nu en dan langs mijn hondekop viertje, dat inmiddels op de (nog niet) voltooide spoordijk geplaatst was, en klaar stond voor het ontvangen van zijn grijze daken en deuren.
Juist... daar moest maar eens wat aan gedaan worden...
|
|
|
Hier ben ik bezig met het afplakken van alles dat niet grijs moet worden. Dit is, in vergelijking met het allereerste afplakwerk voor het geel, heerlijk: niet uit hoeven meten waar het plakband precies moet komen, gewoon het afplakband langs de masking tape voor het dak aanbrengen, en, na afplakken van de kop, het afplakband van het dak verwijderen. Simpeler kan het niet. Rechtsboven in beeld mijn schaar overigens...
|
|
|
Leuk hoor, zo'n ingepakte trein. Maar uh, Menno, ben je niet wat vergeten?
Inderdaad: ik was de deuren vergeten: die moeten ook grijs worden, en behoeven dus ook niet afgeplakt te worden. Dus voorzichtig met een mesje het afplakband bij de deuren losgesneden en verwijderd. Deze methode ben ik trouwens blijven hanteren, want het stukje tussen de deuren en het dak is zo smal dat dat niet te doen is om dat apart af te plakken.
|
|
|
Jawel: dat ziet er goed uit. Grappig, hoe een paar laagjes verf een treinstel veranderen. Dit was een goede 7 maanden geleden nog een kop- en tussenbak met een blauwe baan over de ramen.
Na nieuwe verf gehaald te hebben is overigens ook de derde bak voorzien van z'n grijze deuren en dak. Het enige dat nu nog rest is de 1ste klas bak: deze zal echter eerst nog een paar lagen geel moeten krijgen, om daarna de reclamebanen en 1ste klas stippellijn aangebracht te krijgen.
|
|
|
Aanvulling 30-7-08 Poging tot 'eerste-klas-stippellijn' een regelrecht fiasco...
Nou, het begin van deze aanvulling zegt het eigenlijk wel. Een poging om de stippellijn op de 1ste klas bak aan te brengen is grandioos mislukt.
Na minitieus afplakwerk van de plekken waar een blauw streepje moest komen, de spuitbus ter hand genomen, en in m'n achterhoofd gehouden dat ik heel rustig laagje voor laagje moet doen, omdat de zeer smalle stukjes afplakband, met een breedte van ongeveer een millimeter amper hechtkracht hebben, en dus een groot risico geven op 'kruipers' (mijn benaming voor verf die ondanks afplakwerk toch onder het afplakband terecht komt)
Helaas ben ik blijkbaar toch te gretig geweest bij het spuiten, want dit was dus het resultaat...
|
|
Hier kan ik niet echt spreken van een mooie rechte onderbroken 1ste klas lijn, maar ik heb toch wat van dit voorval geleerd: De reclamebaan-loper heb ik nog kunnen retoucheren met een tandenstoker en wat alcohol (ketonatus) De werkwijze is als volgt: doop de punt in de alcohol en ga hiermee VOORZICHTIG over het gedeelte waar teveel verf is gespoten: in dit geval dus het blauwe gedeelte. Wrijf voorzichtig over het blauwe gedeelte: je zult zien dat na een paar keer opnieuw bevochtigen van de tandenstoker het blauw oplost, en het geel nog aanwezig is. Wrijf je echter te hard dan beschadig je de gele verflaag ook, en ben je nog verder van huis.
Wel, zul je nu misschien denken: dan is de stippellijn toch ook op die manier te retoucheren? Nou, vergeet het maar. Het afplakband dat nog aanwezig is om het dak geen geel kleurtje te geven zuigt vrijwel meteen de alcohol op. Daarnaast zijn de lopers bij de stippellijn zo dun dat ik op meerdere plekken de gele verflaag verwijderd heb... Het enige dat nog rest is... jawel, weer de verf verwijderen (in ieder geval de blauwe, en een restauratielaagje geel spuiten)
Hoe ik de stippellijn aan ga brengen blijft dus even een punt van twijfel: ik denk aan transfers, maar of die te krijgen zijn weet ik niet. Tot die tijd hou ik me denk ik maar bezig met het afmaken van de andere 3 bakken. Alle 2de klas ramen hebben inmiddels een zwart kleurtje gekregen (de randjes natuurlijk, niet het glas zelf)
|
|
Aanvulling, 6-9-2008: Ramen zwarten.
Na wat opruimen op een van m'n bureau's kwam ik het zakje met de ramen voor de eerste klas gelukkig weer tegen (ik was even bang dat ik die voorgoed kwijt was) en dus ben ik toen begonnen om alle ramen maar te 'zwarten'
De ramen die bij het Mastica setje geleverd worden zijn, ten opzichte van het originele Lima-glaswerk, al een hele verbetering, maar door de raamspijlen en sponningen een kleurtje te geven staat het nog net even mooier.
Benodigdheden:
Een paar satéprikkers.
Een watervaste stift (ik gebruik een Edding Mini-marker 0,5)
Schuurpapier (korrel 400 voldoet)
Kniptangetje (om de ramen los te knippen van de gietramen)
Eventueel wat vijltjes om al te erge bramen vast te verwijderen.
|
|
De werkwijze: Pak een raam, en verwijder dit van het gietraam. Leg het raam daarna met de opstaande randjes op het schuurpapier (de kant waar je straks dus vanaf de buitenkant tegenaan kijkt ligt op het schuurpapier)
Schuur het raampje nu lichtjes op, en verwijder daarna het stof.
Pak nu een watervaste stift, en ga hiermee over de opstaande randjes van het raam. Als je uitschiet op het 'zichtbare' deel van het raam, pak dan een satéprikker, en ga met de scherpe punt over de misser heen: je zult zien dat de vlek zonder problemen verwijdert kan worden, zelfs zeer grote uitschieters heb ik zo goed kunnen behandelen. Hoewel haast bij het wegwerken van een vlek niet geboden is, heb ik wel gemerkt dat bij de watervaste stift de inkt na 2 seconden al erg droog is: je zult dan harder (en meer) moeten wrijven om het vlekje nog te verwijderen: heb je echt te lang gewacht dan zul je de punt van de prikker even in de alcohol moeten dopen, en dan moet het geen probleem zijn om de 'oude' vlek te verwijderen. En zo heb je een stel ramen met mooie zwarte sponningen>>>
|
|
