Hoewel een bloedmaan relatief vaak voorkomt, is het lang niet altijd gezegd dat je 'm goed kan zien. Bewolking of mist kan immers gemakkelijk roet in het eten gooien. Op maandag 21 januari is daar gelukkig geen sprake van. Het is kraakhelder en het vriest.

Ik heb dan net een nieuwe fotocamera en neem er enkele foto's van tijdens de totaliteit. Ondanks een beperkte telelens (100 mm bij 35 mm equivalent) lukt het door de enorm toegenomen resolutie (er verandert nogal wat in 14 jaar) toch om er een hele aardige foto van te maken.

Een gedeeltelijk rood gekleurde maan tijdens maansverduistering op 21 januari 2019

Toch doet m'n videocamera het net iets beter. Hoewel het dynamische bereik daarvan beperkter is, heb ik daar 18 keer optische zoom tot m'n beschikking, waardoor ik op een omgerekende tele-instelling van bijna 550 millimeter uit kom. Daardoor kan ik onderstaande afbeeldingen maken, gecompileerd tot 1 geheel. Je ziet totaliteit en einde daarvan, als de eerste sikkel licht weer zichtbaar wordt.

7 stadia van de maansverduistering getoond, met totaliteit om 6u28 en langzaam verschijnende sikkel om 6u55.

Maar, zoals gezegd, het vriest ook. En dat is goed te zien vanaf het Mandelapad in Purmerend. Op een plek waar ik wel vaker foto's maak vanwege het uitzicht wat je vanaf deze plek hebt op Purmerland is dat deze keer niet anders. Alles is in rijp gehulp en een lichte nevel ontneemt het zicht op objecten in de verte waardoor er een serene rust vanuit gaat.

Eindeloze velden met bomen en een uitstekende hoogspanningsmast, met boven de velden nevel door vrieskou en bomen op de voorgrond gehuld in rijp

Ook verderop, als ik eenmaal in het groengebied ben, is het geweldig. Het is ook mooi als alles groeit en bloeit, maar dit soort weer is toch mijn favoriet.

Boerenvelden met houten hekken en bomen en een hoogspanningsmast, alles in rijp gehulp na vrieskou op 21 januari 2019